Skip to main content

СЕМЕЈНА И СИСТЕМСКА ПСИХОТЕРАПИЈА

 

ССТ психотерапија е психотераписки процес кој е усмерен на семејството како целина со цел да се променат дисфункционалните односи меѓу членовите во семејството. На семејството гледа како на жив систем во промена, а на индивидуалните образци на однесување како на дел од семејниот систем.

Целта е да се открие значењето и смислата на симптомот кој е во директна поврзаност со целокупниот семеен систем. Симптоматското однесување на еден член влијае на сите членови и во исто време семејството како целина влијае на одржување на симптомот.

Семејството како ситем се состои од подсистеми во меѓусебна интеракција, а секој од нив е дефиниран со свои граници, хиерархија и правила на однесување. Овие подсистеми и семејствто претставуваат холони, во исто време делови и целина (Salvador Minuchin, 1981).

Кризата низ која поминува еден член се пренесува на сите членови во семејството. Интерактивните процеси се регулираат преку повратна спрега, така да системот постајано се прилагодува на примените информации. Субсистемите се обележани со свои граници и во едно семејство постои родителски, партнерски и детски (сиблинг) подсистем. Границите меѓу нив можат да бидат ригидни, полупропустливи и пропустливи, како и кон други надворешни системи (школо, работа, други заедници). ССТ смета дека само полупропустиливи граници се функционални.

Секое семејство има своја хиерархија која се препознава преку моќта на оној кој донесува одлуки. Семејствата можат да бидат нуклеарни, проширени, трогенерациски, еднородителски, степ или хомосексуални семејства. Сите тие поминуваат низ свои развојни фази, а секоја фаза со себе носи очекувани задачи кои треба да се исполнат.

Во однос на комуникациските процеси, семејните терапевти почитуваат 5 аксиоми на комуникација: (Nevena Čalovska-Hercog, 2006)

1.      Не може да не се комуницира. Дури и молчењето е комуникација. Сите облици на комуникација и праќаат порака на другата личност доколку е присутна.

2.      Секоја комиуникација се состои од содржина и релација, бидејќи освен информацијата која се пренесува, важен е и начинот на комуникација, израз на лицето, интонацијата, тонот и гестикулацијата.

3.      Природата на односот непосредно зависи од нагласување на одредени секвенци.

4.      Луѓето комуницираат аналошки и дигитално. Дигиталните пораки се изговорени или напишани и се еднонасочни, додека пак аналошкиот јазик ги опфаќа сите аспекти на вербалната и невербалната комуникација и можат да бидат повеќенасочни и во облик на метафора, говор на тело и индиректно соопштување.

5.      Комуникациските размени се комплементарни или симетрични, учесниците комуницираат од рамноправни или нерамноправни позиции.

Основни цели на ССТ се промени во функционирање на семејниот систем.

Тие промени можат да бидат:

-        Промени од прв ред кои подразбираат намалување или отстранување на симптомот кај идентификуваниот клиент, со појава на симптом кај друг член од семејството. На пример: алкохоличар престанува да пие, сопругата паѓа во депресија, повлекување на симптом кај детето предизвикува брачен конфликт и сл.

-        Промени од втор ред се случуваат кога симптомот исчезнува, без притоа да се појави симптом кај друг член во семејството, бидејќи се случила промена во структурата, дисфункционалните интеракции и промена на наративот.

ССТ се применува кога постои идентификуван клиент, носител на симптом, психотично пореметување, психосоматско пореметување, зависност и пореметување во однесување. Исто така при појава на развојна или неразвојна криза, потреба од решавање на структурални односи  и семејни проблеми, сепарација, недостаток на блискост и потешкотии во комуникација.

Најчесто користени техники  и интервенции се: преурамување, придружување, склуптурирање, емпатија, метафора, хумор, циркуларни и рефлексивни прашања, задачи и ритуали.

 

 

Користена литература:

Nevena Čalovska-Hercog, S. D.-G. (2006). Porodična terapija. Во  L. Erić (Ур.), Psihoterapija (стр. 267-285). Beograd: Institut za mentalno zdavlje.

Salvador Minuchin, H. (1981). Family Therapy Techniques. Cambrige, Massachusetts: Harvard University Press.

*Фотографија превземена од: https://www.clinicalsupervisionservices.com.au/on-offer


Comments

Popular posts from this blog

Како изгледа твојата грижа?

  Како изгледа твојата грижа? ♦️Како изгледа твојата анксиозност? ♦️Можеш ли да ја нацрташ? ♦️Тоа може да биде појава, животно, чудовиште, личност, облик, боја, линија - употреби фантазија. ♦️Дај и/му име ♦️Откако ќе ја нацрташ 💭замисли си дека разговараш со грижата ♦️Можеш да и поставиш прашања, како на пример: 👉🏼имаш ли причина да бидеш тука? 👉🏼која е твојата функција/улога во мојот живот? 👉🏼кога ти не би била тука, како би изгледал мојот живот? 👉🏼кога ти не би била тука, за што би размислувал/а? 👉🏼што е најлошото што може да се случи? 👉🏼а, што е најдоброто што може да се случи? 👉🏼што треба да направам за да си заминеш? Фантазирајте, отпуштете се, дозволете си да проговори несвесното. 🌷Ако оваа вежба е премногу стресна за вас, поразговарајте со блиска личност или психолог.

Што ако не Ви се допаѓаат пријателите на Вашето дете?

  Во тек на предшколскиот период и во помалите одделенија од основното училиште, пријателствата на Вашето дете најчесто се моделирани од Ваша страна. Тоа е така бидејки бидејки Вашето дете се дружи со децата на Вашите пријатели или со деца од Вашето маало, градинка и одделенија со чии родители Вие сте повржани на некој начин. Селекцијата, значи ја вршите Вие врз основа на тоа дали Вам ви одговараат родителите на врсниците на Вашето дете. Тогаш буквално скоро се се одвива под Ваш надзор, средбите и дружењата со другарите зависат од тоа дали Вие имате слободно време да го однесете детето на играње, дали Вие сте дома за да можат да му дојдат другарчиња и слично. На детето сеуште му е многу важно Вашето мислење па Ви раскажува за секој со кого остварува интеракција и до најситен детал го прераскажува секое дружење и она што му се случува во текот на играта.   Меѓутоа, по неколку години сето тоа се менува. Ви се допаѓало тоа Вам или не мислењето на врсниците и самата припадност...

Деца и Развод

  Иако секој трет брак во Европа се разведува, се уште разводот како стресен настан се наоѓа на второ место, веднаш после смрт на близок член. Со разводот не се губи само партнер, се губат секојдневни навики, ритуали, заеднички ручеци, планови за патувања, заеднички пријатели и роднини. Во многу случаи разводот претставува губиток на идентитет и процес во кој емотивната состојба кај сите засегнати од процесот поминува низ различни фази и се движи од лутина и бес, до тага и рамнодушност. Како партнерите ќе се справат со разводот зависи од многу фактори: причини за развод, карактерни особини на партнерите, начин на кој е договорен разводот, дали е планиран или се случил ненадејно и многу други фактори специфични за секој брачен пар. Но, како се справуваат децата? Повторно, справувањето зависи пред се од возраста на детето, неговите внатрешни сили, емотивната поддршка од околината, но најважно односот на родителите. Децата ќе бидат полни со прашања и ќе бараат одговори и имаат п...