Skip to main content

Гешталт терапија

 

Гешталт е германски збор и означува облик, конфигурација, целовитост, повеќе од прост збир на елементи кои ја сочинуваат.

Она што е важно е овде и сега, минатото постои како сеќавање, носталгија, лутина, легенда или историја. Иднината постои како предвидување, планирање, очекување, надеж или безнадежност. Гешталт терапија работи со она што е очигледно, моментално достапно на свеста на клиентот или терапевтот и може да биде соопштено во актуелната комуникација.

Целта е да се оствари слободно формирање на гешталт во кој што она што е најважно за организмот, односот, групата или заедницата станува гешталт, фигура која  се доживува целосно, се запознава, преработува, менува, изложува на начин да се стопи со позадината (се заборава или асимилира и интегрира) и се ослободува начин за нов релевантен гешталт. Секој фиксиран гешталт со тек на времето станува пречка, како што се инхибиции, комплекси и отпори.  Фиксацијата не е во минатото, таа е овде и сега во мускулната напнатост, навиките и автомстските однесувања, како и социјалните ставови.

Контактот е феномен кој се одвива на границата на организмот и неговата околина. Тој е сознание и справување со она што е не-Јас, друго и различно. Границата на која се среќаваат Јас и другото  претставува локус его финкција на идентификација и отуѓување, област на возбуда, интерес, љубопитност, страв и непријателство. Прекин на контактот води кон нездрави облици на функционирање. Контактот овозможува развој на личноста  преку размена со околината, задоволување на потребите и оргазмичка саморегулација.

 

Теориска основа

Теориската основа се состои од однос меѓу поле, дијалог и феноменологија.

Поле – меѓусебно поврзан историски и континуиран систем кој е во постојано движење. Според Robert Resnick секој дел од полето на кој сме усмерени е дел од поголемо поле (поле во поле). Ние истовремено егзистираме во различни контексти кои меѓусебно се преклопуваат или постоја паралелно еден со друг.

Дијалог – Јас и Ти процес, контакт/повлекување. Во секојдневната употреба означува обичен разговор. Во текот на сеансата терапевтот ќе му овозможи на клиентот да ја продлабочи својата свесност и да воспостави контакт со друга личност.

Феноменологија – тежнее кон разбирање на она што е очигледно или откриено со самата ситуација, а не на интерпретација на набљудувачот. Феноменолошкиот став значи да се исклучат и остават  на страна сите однапред створени идеи.

Гешталт терапија

Терапијата не е усмерена на содржината и проблем, поради кој клиентот доаѓа на терапија, туку на процесите преку кои ја одржува својата конфузност, конфликти, депресивност или анксиозност. Терапевтот обрнува внимание на начинот на изразување, гестови и говор на тело. Решението на проблемот, односно затворање на гешталтот не може да се оствари преку разговор за прблемот, туку неопходно е клинетот да го доживее, почувствува, искаже или направи нешто поинакво со кое ќе ја заврши таа незавршена работа, ќе го затвори гешталтот, а тоа значи решавање на прблемот и ослободување од напнатост и незадоволство.

 

Превод од: M.Kostić, Geštalt terpaija во Psihoterapija, Beograd 2006, 371-390.

*Илустрација превземена од: https://www.google.com/url?sa=i&url=https%3A%2F%2Fuxdesign.cc%2Fux-psychology-go-hand-in-hand-how-gestalt-theory-appears-in-ux-design18b727343da8&psig=AOvVaw1jaweN8dwcLMYuT0zuk8T6&ust=1590746564358000&source=images&cd=vfe&ved=0CAIQjRxqFwoTCMiy8P2m1ukCFQAAAAAdAAAAABAD


Comments

Popular posts from this blog

ПСИХОЛОШКА БЕЗБЕДНОСТ – топ фактор за успешен тим

    Пред десетина години Google започна истражување со цел да дојде до одговор на прашањето „ Што е тоа што го прави тимот успешен ?“. Проектот доби име Аристотел, а резултатите направија пресврт во совеременото сфаќање на организациската култура. Истражувањето кое траеше повеќе од 2 години, анализираше повеќе од 250 различни атрибути и спроведе повеќе од 200 интервјуа in vivo. Самото истражување се одвиваше во реални услови, преку набљудување на вработените и тимовите на лице место. Анализирани се стилови на управување, KPI по вработени, цели, буџети, бонуси, фокус, меѓусебна комуникација, организација, флексибилност и многу други хипотетички фактори кои влијаат на ефикасноста на тимот. Она што добија како резултат се 5 фактори кои се заеднички за сите успешни тимови. На прво место е ПСИХОЛОШКАТА БЕЗБЕДНОСТ која ја чувстввуваат членовите на тимот. Размислувајќи за овој фактор, се прашувам на кој начин овој резултат направи пресвртница во организациската култура, ако тр...

Емотивна освестеност

Препушти им се на своите емоции. Кога се обидуваш да се ослободиш од нив тогаш те преплавуваат.  Како да се препуштам? ⭐️Добра техника е мајндфулнес или свесност за емоциите. Како изгледа во пракса? 📍Освести се дека избегнуваш да чувствуваш и да се препуштиш на емоциите 📍Освести што размислуваш и како реагира телото кога некоја емоција се јавува и што правиш тогаш, како се однесуваш? 📍На пример: Тага. Во телото: притисок во очите, срцето ми чука забавено, нешто ме стега во стомакот. Помислувам: Никој не ме сака, никому не сум важен, сам/а сум, никогаш нема да биде подобро. Што правам: се изолирам, плачам, барам поддршка, ми треба прегратка. 📍Како што се развива емоцијата, следи што е тоа што ја засилува или ослабнува. Која мисла, кое однесување го менува нејзиниот интензитет? 📍Емоцијата ослабнува. Која мисла, кое однесување доведе до тоа? Како е сега во телото? 📍Води дневник за овие забележувања и набргу ќе знаеш што предизвикува некоја емоција, како твоето тело реагира на та...

Тиранија на среќата

📍Потврдена гаранција во нашиот живот е дека нема гаранција за трајна среќа. 📍Здрави сме се додека не се разболиме, вљубени сме се додека не престанеме да сакаме, уживаме во работата се додека не ни здосади… Едноставно не постои извесност и предвидливост. 📍Културниот притисок да се биде само и исклучиво среќен, пласиран преку мантрите “ослободи се од негативните емоции”, “најважно е да си среќен/на”, “биди најдобра верзија од себе” и прекумерниот фокус на среќата, всушност ја ограничува нашата ментална флексибилност.  Освен што не лишува од емотивни доживувања, преживувања и длабок допир со себе, во исто време го зголемува чувството на вина, тага или неадекватност кога идеалот за среќа не можеме (нормално и оправдано) да го оствариме. 🔸Лесно може да се запрашаме: 📍Сите се среќни, зошто јас не сум? 📍Што не е во ред со мене? 📍Што е тоа што правам погрешно? 🔸Се отвара кругот на непријатните емоции од кои упорно бегаме барајќи ја среќата. Илустрација