Како сонот да стане цел?

 

                

Јас сум сонувач.

Цел живот патувам со полуотворени очи. Штом нештата ќе притиснат во секојдневието ги затворам очите и сонувам. Патувам во Чиле, Израел и Русија, живеам на некоја планина, пишувам книга, играм на работ на Синај и го допирам сонцето.

Во меѓувреме живеам и се прашувам зошто се уште ништо не се менува.

Затоа што имам премногу желби, а малку цели. И, затоа што се уште ја немам комплетирано мојата визија, но тоа е друга приказна.

Да се вратиме на целите.

Сите ја знаеме онаа стара дефиниција и дека целите се мерливи, точно одредени, остварливи, реални и временски определени. Тоа се оние SMART атрибути, МУДРО поставени цели.

Но, што тоа значи?

Мерлива цел е онаа цел која има вредност за мене и не мора да е квалитативна. Нејзиното исполнување зависи од мене, јас сум одговорен/а за целта. Таа е достижна, реална на контекстот. И, секако ја врзувам за некој иден период, но знам кога би ја остварил/а.

Целта е всушност акција и тоа ја разликува од желбата, која скоро секогаш е нереална, грандиозна и најчесто не сум убеден/а дека ќе ја остварам.

Целта е патот до визијата за животот. Остварување на целите ни овозможува да ја живееме својата визија. Еднаш кога целта ќе биде остварена, таа не завршува како некоја слепа улица, туку преминува во друга, поголема цел. Остварувањето на една цел е предуслов за секоја наредна и сите заедно личат на топчиња бисери кои го чинат ѓерданот на животот.

Како да се постави целта?

Прво треба да ја поставиме визијата. За визијата прочитајте тука. 

Второ целта секогаш треба да биде запишана. Запишувањето ја материјализира и ја разликува од желбата. Записот е сведок и некој вид обврзување кон самите себе. Записот има право да побара одговорност од нас.

Трето, таа е секогаш афирмативна. Ако, ја формулираме на начин „Не сакам да пушам“, ризикуваме да се фокусираме само за последниот дел, бидејќи мозокот не препознава негација.

Четврто, целта се пишува во сегашноста, како веќе да е остварена.

Пето, најважно. Кога ја запишуваме, ние всушност ја опишуваме со сите наши сетила. Визуелно ја замислуваме, ја чувствуваме, слушаме, допираме и вкусуваме. Ја опишуваме со целото наше битие.

На пример, да претпоставиме дека мојата цел е да научам да возам.

Поставувањето на целта би изгледало вака:

„Возам на патот кон Куманово. Уживам во погледот и зелените полиња. Прозорците се отворени и му дозволувам на ветерот да си игра со мојата коса. Слушам радио и македонски евергрин. Со леснотија ја менувам брзината и доста лабаво го држам воланот. Се чувствувам слободно и се радувам што набргу ќе ги видам моите најблиски...“

Пожелно е запишувањето да биде што подетално и подлабоко. Видете се себе во моментот на остварување на целта и опишете од збор до збор што гледате и што чувствувате.

И, секако пред да земете молив и хартија, вреди да се запрашате:

-        Зошто ми е важно да ја остварам оваа цел?

-        Што е тоа што ме спречува?

-        Што е тоа што ми е потребно за остварување на целта?

-        Што може да ми помогне во остварувањето?

-        Кои ресурси веќе ги имам?

-        Кој може да ми помогне?

-        На кој начин можам да ја остварам мојата цел?

-        Како остварувањето на целта би влијаело на другите?

-        Каква ќе биде мојата иднина ако ја остварам оваа цел?

-        Како јас би се чувствувал/а по нејзиното остварување?

Одговарајќи на овие прашања, сигурна сум дека ќе откриете кого се може да вклучите во остварување на вашата цел и целиот тој пат да си го олесните, а што е уште поважно, преку мала анализа ќе го утврдите вистинското значење на вашата цел.

И, запомнете: целите се големи само во нашите глави!

*Фотографија превземена од: https://www.life2live4.me/post/create-a-happy-state-of-mind