Skip to main content

Депресија, деца и адолесценти

 


                                       

        

Депресивното расположение е една од развојните карактеристики на адолесценцијата.

Сепак бројот на млади луѓе кои покажуваат знаци на депресија забрзано расте. Тенка е линијата од депресивно расположение кон депресија и заради тоа е важно навреме да се препознаат симптомите и да се реагира.

Можни фактори

Голем е бројот на факторите кои влијаат во настанување на депресијата кај млади луѓе. Биолошките, наследните, психичките и телесните промени, заедно создаваат комплексна структура на потенцијални влијанија врз појава на оваа болест.

Генетското наследство го зголемува ризикот и веројатноста за депресивна реакција при стресни ситуации.

Биолошките промени предизвикани од неврохемиските реакции во мозокот и хормонското влијание заедно со социјалните фактори можат да бидат само дел од причинителите. Во социјалните фактори влегуваат: нарушени односи со родителите, однос родител-дете во кој детето е потценето, обезвреднето или навредувано, релација во која нема почитување, емоционална поддршка и грижа, семејно насилство, брачни проблеми, развод или загуба на член од потесното или поширокото семејство, врсничко насилство и други стресни ситуации, заедно со погоре наведените фактори од биолошка природа се само дел од важните потенцијални причинители за појава на депресија кај младите.

Иако, депресијата може да се јави во било кое животно доба, сепак симптомите се различни.

Генерално сите кои страдаат од депресија се нерасположени, тажни, немаат воља и се чувствуваат хронично уморни.  Депресијата нарушува и некои телесни функции и се манифестира преку пореметувања на сонот, намален или зголемен апетит, тромост, чувство на немир, раздразливост, исцрпеност, намалена концентрација и расеаност.

Депресија кај млади и адолесценти

Иако овие карактеристики се составен дел од клиничката слика на депресијата, сепак кај малите и школски деца се забележува дека изгледаат тажно, движењето им е успорено и често пати се осамуваат. Помалите деца  се жалат на болки во стомакот и главоболки. Не учествуваат во игри со други деца, постојано бараат контакт, имаат напади на плач или бес, а присутни се и ноќни стравови, ноќни мокрења, нарушување на сонот и апетитот.

Преадолесцентите се жалат дека им е досадно и немаат интерес за вообичаени активности. Најчесто се повлекуваат од социјални контакти, иритабилни се, тешко се соочуваат дури и со најмала фрустрација и често покажуваат лутина. Школскиот успех најчесто се намалува.

За разлика од нив, адолесцентите губат смисла, се станува залудно и без перспектива. Кај најтешките случаи, присутни се суицидални мисли.

Депресивните адолесценти се жалат на апатија, недостиг на енергија, пореметувања во сонот или апетитот, што води кон тоа да се прејадуваат или не внесуваат доволно храна.

Посклони се кон конзумирање алкохол и други средства кои создават зависности, раздразливи се и импулсивни и имаат зголемено чувство на безнадежност.

Сите овие случувања најчесто водат кон намалување на школскиот успех, проблеми на училиште, промени во однесување, бегање од школо или домот, како и склоност кон насилство и други ризични облици на однесување.

Прим.Др. Мара Трипковиќ вели дека во денешниот модерен свет една од причините за појава на несигурност и депресија кај младите е отсуството на реална комуникација. Привидната комуникација од компјутери и мобилни телефони е само копија на реална комуникација. Средбата со реалниот свет за некои адолесценти може да биде трауматично искуство, кое уште повеќе ја разнишува и така нестабилната сигурност во овој период.

Лекување

Раното препознавање на симптомите е од круциијално значење за поставување на навремена дијагноза и избор на облик за лекување.

Во третман на малди депресивни луѓе се користат различни психотераписки техники, психосоцијални интервенции, а ако станува збор за потешки облици на депресија се препорачуваат и антидепресивни лекарства од стручно лице.

При избор на соодветна фармакотерапија мора во предвид да бидат земени физиолошките карактеристики на детскиот организам, како и нивните психолошки карактеристики, за да може стручното лице на најсоодветен начин да ги информира децата и адолесцентите за лекот, но и да добие навремен одговор за евентуалните нуспојави.

На родителите преку советување треба да им се даде поддршка и да им се помогне полесно да го прифатат влијанието на депресијата врз семејниот, училишниот и поширокиот социјален систем.

Најчесто се применува комбинација од повеќе техники и за секој клиент се планира посебен пристап.

 

Извори:

Blatt, S. J., D'Afflitti, J. P., & Quinlan, D. M. (1976). Experiences of depression in normal young adults. Journal of Abnormal Psychology, 85(4), 383–389. https://doi.org/10.1037/0021-843X.85.4.383

https://www.mdedge.com/psychiatry/article/197465/depression/depression-increasing-among-american-teens-young-adults

https://www.the-rheumatologist.org/article/study-finds-young-adults-with-lupus-at-high-risk-for-depression/

https://www.plivazdravlje.hr/aktualno/clanak/15396/Depresija-i-mladi.html

* File Photo by ryan melaugh/flickr

 


Comments

Popular posts from this blog

ПСИХОЛОШКА БЕЗБЕДНОСТ – топ фактор за успешен тим

    Пред десетина години Google започна истражување со цел да дојде до одговор на прашањето „ Што е тоа што го прави тимот успешен ?“. Проектот доби име Аристотел, а резултатите направија пресврт во совеременото сфаќање на организациската култура. Истражувањето кое траеше повеќе од 2 години, анализираше повеќе од 250 различни атрибути и спроведе повеќе од 200 интервјуа in vivo. Самото истражување се одвиваше во реални услови, преку набљудување на вработените и тимовите на лице место. Анализирани се стилови на управување, KPI по вработени, цели, буџети, бонуси, фокус, меѓусебна комуникација, организација, флексибилност и многу други хипотетички фактори кои влијаат на ефикасноста на тимот. Она што добија како резултат се 5 фактори кои се заеднички за сите успешни тимови. На прво место е ПСИХОЛОШКАТА БЕЗБЕДНОСТ која ја чувстввуваат членовите на тимот. Размислувајќи за овој фактор, се прашувам на кој начин овој резултат направи пресвртница во организациската култура, ако тр...

Емотивна освестеност

Препушти им се на своите емоции. Кога се обидуваш да се ослободиш од нив тогаш те преплавуваат.  Како да се препуштам? ⭐️Добра техника е мајндфулнес или свесност за емоциите. Како изгледа во пракса? 📍Освести се дека избегнуваш да чувствуваш и да се препуштиш на емоциите 📍Освести што размислуваш и како реагира телото кога некоја емоција се јавува и што правиш тогаш, како се однесуваш? 📍На пример: Тага. Во телото: притисок во очите, срцето ми чука забавено, нешто ме стега во стомакот. Помислувам: Никој не ме сака, никому не сум важен, сам/а сум, никогаш нема да биде подобро. Што правам: се изолирам, плачам, барам поддршка, ми треба прегратка. 📍Како што се развива емоцијата, следи што е тоа што ја засилува или ослабнува. Која мисла, кое однесување го менува нејзиниот интензитет? 📍Емоцијата ослабнува. Која мисла, кое однесување доведе до тоа? Како е сега во телото? 📍Води дневник за овие забележувања и набргу ќе знаеш што предизвикува некоја емоција, како твоето тело реагира на та...

Тиранија на среќата

📍Потврдена гаранција во нашиот живот е дека нема гаранција за трајна среќа. 📍Здрави сме се додека не се разболиме, вљубени сме се додека не престанеме да сакаме, уживаме во работата се додека не ни здосади… Едноставно не постои извесност и предвидливост. 📍Културниот притисок да се биде само и исклучиво среќен, пласиран преку мантрите “ослободи се од негативните емоции”, “најважно е да си среќен/на”, “биди најдобра верзија од себе” и прекумерниот фокус на среќата, всушност ја ограничува нашата ментална флексибилност.  Освен што не лишува од емотивни доживувања, преживувања и длабок допир со себе, во исто време го зголемува чувството на вина, тага или неадекватност кога идеалот за среќа не можеме (нормално и оправдано) да го оствариме. 🔸Лесно може да се запрашаме: 📍Сите се среќни, зошто јас не сум? 📍Што не е во ред со мене? 📍Што е тоа што правам погрешно? 🔸Се отвара кругот на непријатните емоции од кои упорно бегаме барајќи ја среќата. Илустрација